Hipoteza dokumentów. Krytyczna próba wyjaśnienia obecnego kształtu Pięcioksięgu, pierwszych pięciu ksiąg Biblii. Pięcioksiąg uważany jest jako zbiór czterech dokumentów (JEDP), z których każdy miał swoje własne tło i historię, zanim został włączony do pięciu ksiąg. Hipoteza ta powstała w wyniku poważnych kontrowersji związanych z dostrzeżeniem w Pięcioksięgu powtórzeń, różnic stylistycznych, pozornych sprzeczności, różnych imion Boga i odmiennych perspektyw. Poza kilkoma fragmentami pochodzącymi z okresu po Mojżeszu, żydowscy i chrześcijańscy uczeni ogólnie zakładali, że Pięcioksiąg ma swoje źródło w Mojżeszu

Walter A. Elwell i Barry J. Beitzel, Documentary Hypothesis, w: Baker Encyclopedia of the Bible, Grand Rapids, MI, 1988, s. 637.


Stanowisko konserwatywnych uczonych

Bardzo często (jeśli nie zawsze) liberalni uczeni próbują nakreślić linię podziału wśród osób czytających i analizujących Pięcioksiąg, w której po jednej stronie znajdują się wykształceni naukowcy uznający za oczywisty fakt powstania tego dzieła wiele stuleci po Mojżeszu i oczywiście będącego kompilacją różnych źródeł nie mających nic wspólnego z tym hebrajskim prorokiem. Druga strona natomiast, ta która wierzy w to, że to jednak Mojżesz był autorem powyższych ksiąg, przedstawiana jest jako grono niedouczonych i mało rozgarniętych ludzi, którzy swą niewiedzę zastąpili ślepą wiarą. Rzecz się ma jednak zupełnie inaczej i niniejszy artykuł ma na celu podważenie tego rodzaju poglądów prezentowanych przez liberalną stronę uczonych. Tak się bowiem składa, że od samego początku powstawania hipotezy dokumentów, teorii tej towarzyszył mocny sprzeciw nie tylko ze środowisk „zwykłych” wierzących, ale także ze strony konserwatywnych uczonych, w gronie których nie zabrakło osób wybitnych.

Poglądy konserwatywne dotyczące autorstwa Pięcioksięgu można umownie podzielić na trzy grupy1Zob. Michael A. Grisanti, “The Pentateuch,” w The World and the Word: An Introduction to the Old Testament, (Nashville, TN: B&H Academic, 2011), s. 166-168.

  1. Mojżesz wyłącznym autorem Pięcioksięgu – zwolennicy tej tezy uważają, że wszystkie partie tego dzieła, włącznie z opisem śmierci Mojżesza, wyszły spod jego ręki. Wydaje się, że jest to zupełnie marginalna grupa.
  2. Mojżesz zasadniczym (głównym) autorem Pięcioksięgu – to prawdopodobnie najbardziej popularne stanowisko. Twierdzi ono, że Mojżesz napisał przeważającą część Pięcioksięgu, przy czym mógł korzystać ze źródeł jeśli chodzi o opis wydarzeń, które miały miejsce przed jego urodzeniem (Księga Rodzaju). Dopuszcza też nieliczne pomojżeszowe wstawki redakcyjne (jak na przykład opis śmierci Mojżesza, czy też występujace anachronizmy).
  3. Anonimowe autorstwo Pięcioksięgu – popierający ten pogląd uważają, że Mojżesz napisał znaczne części Pentateuchu (narracyjne, prawne i poetyckie). Jednak końcowy jego kształt jest efektem pracy innych, natchnionych redaktorów, a finalnie został zredagowany został w późniejszczych czasach, lecz raczej przed X wiekiem.

Warto przy tym zauważyć, że wszystkie osoby stojące za tymi poglądami uznają natchnienie i historyczną prawdziwość Biblii. 

Stopnie naukowe

Przystępując do prezentacji konserwatywnych uczonych, dla lepszej orientacji krótko opiszę również skróty, które odnoszą się do stopni naukowych, tak aby ktoś, kto ich nie zna, mógł uzupełnić swą wiedzę.

A.B. (łac. Artium Baccalaureus). Bachelor of Arts (B.A.) – tytuł licencjacki w dziedzinie nauk humanistycznych lub ogólnych. To tradycyjny, łaciński zapis stosowany do dziś m.in. przez część prestiżowych uczelni amerykańskich (np. Harvard, Princeton).

B.A. (łac. Artium Baccalaureus). Bachelor of Arts – to angielski odpowiednik  A.B., obecnie powszechniejszy

B.D. (łac. Baccalaureus Divinitatis). Bachelor of Divinity w Wielkiej Brytanii wyższy niż licencjat, niższy niż doktorski. W USA odpowiednik M.Div.

M.Div. (łac. Magister Divinitatis). Master of Divinity – to zawodowy stopień magisterski w zakresie teologii, który obecnie jest najpowszechniejszym dyplomem przygotowującym do ordynacji duchownych, zwłaszcza w tradycji protestanckiej i katolickiej w Ameryce Północnej.

M.Th.(łac. Magister Theologiae).Master of Theology  – to stopień podyplomowy magisterski w zakresie teologii, którego charakter i poziom różnią się nieco w zależności od tradycji akademickiej.

M.A. (łac. Magister Artium).Master of Arts – magisterski stopień akademicki o charakterze ogólnym, nadawany w wielu dziedzinach humanistycznych i społecznych (choć w niektórych tradycjach również w naukach ścisłych. W Wielkiej Brytanii i krajach Commonwealthu: M.A. jest klasycznym magisterium. W USA i Kanadzie: M.A. jest normalnym stopniem magisterskim, zdobywanym po studiach licencjackich i często przygotowującym do doktoratu (Ph.D.)

LL.D.(łac. Legum Doctor).Doctor of Laws to tradycyjny tytuł doktora prawa, wywodzący się ze średniowiecznych uniwersytetów europejskich. W Wielkiej Brytanii i krajach Commonwealthu. LL.D. to stopień doktora honorowego nadawany przez uniwersytety osobom zasłużonym (np. prawnikom, politykom, sędziom, uczonym). W Ameryce Północnej – LL.D. jest niemal wyłącznie stopniem honorowym

D.D.(łac. Divinitatis Doctor).Doctor of Divinity tradycyjny tytuł doktorski w teologii chrześcijańskiej. W Wielkiej Brytanii i krajach Commonwealthu D.D. był najwyższym stopniem naukowym z teologii, często stopniem doktora honorowego. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie D.D. to niemal zawsze stopień honorowy, nadawany za zasługi dla Kościoła, nauki lub społeczeństwa. Rzadko (jeśli w ogóle) nadawany jako rzeczywisty stopień akademicki.

D.Litt.(łac. Litterarum Doctor). Doctor of Letters skrót wywodzi się z tradycji brytyjskiej, gdzie letters = „studia humanistyczne” (humanities). Wielka Brytania i kraje Commonwealthu – D.Litt. przyznawany jest jako stopień naukowy (higher doctorate) za całokształt pracy badawczej i publikacyjnej w humanistyce (np. literaturoznawstwo, historia, filozofia, teologia). Kandydat musi przedstawić obszerny dorobek do oceny komisji. Lub stopień honorowy – często nadawany pisarzom, uczonym, politykom czy działaczom społecznym. Stany Zjednoczone – w USA D.Litt. jest niemal zawsze stopniem honorowym, przyznawanym zasłużonym humanistom, pisarzom, działaczom społecznym. Nie występuje w systemach niemieckich i polskich.

Th.D.(łac. Theologiae Doctor). Doctor of Theology to doktorat badawczy w dziedzinie teologii (odpowiednik Ph.D. in Theology). Jest to stopień akademicki, nie honorowy (w odróżnieniu od D.D. = Doctor of Divinity, który współcześnie najczęściej ma charakter honorowy). Wymaga ukończenia wcześniejszych studiów magisterskich (zwykle M.Div., M.A. lub M.Th.) i przygotowania rozprawy doktorskiej.

Ph.D.(łac. Philosophiae Doctor).Doctor of Philosophy to najbardziej rozpowszechniony akademicki stopień doktora na świecie. Jest to doktorat badawczy (research doctorate), nadawany po obronie rozprawy naukowej w wybranej dziedzinie. Mimo nazwy („filozofii”), obejmuje wszystkie dziedziny nauki: humanistyczne, przyrodnicze, społeczne, techniczne, teologiczne itd.

Uczeni popierający mojżeszowe autorstwo Pięcioksięgu

XIX wiek

Ernst W. Hengstenberg (1802–1869) – teolog i egzegeta ST

WYKSZTAŁCENIE:

  • Studia: teologia, filologia orientalna i historia Kościola – Uniwersytet w Bonn (od 1819)
  • Lic. theol. (Licentiatus theologiae) Uniwersytet w Berlinie (1825)
  • Dr theol. – Uniwersytet w Berlinie (1825)

STANOWISKA:

  • Privatdozent (1824), professor extraordinarius (1826), professor ordinarius (1828) egzegezy ST/teologii Uniwersytet Berliński (Friedrich-Wilhelms-Universität)

PIĘCIOKSIĄG

  • Beiträge zur Einleitung in das Alte Testament (1831–1839) → Dissertations on the Genuineness of the Pentateuch (ang. 1847; 2 t.)

UWAGI:

  • Czolowa postac wczesnej polemiki z “wyższymi krytykami”
  • Klasyczna, obszernie udokumentowana obrona autentyczności/autorstwa Mojżesza.
Heinrich Hävernick (1809–1845) – niemiecki teolog i egzegeta

WYKSZTAŁCENIE:

  • Studia: Leipzig (1827) → Halle (1828) → Berlin (1830); specjalizacja w egzegezie ST i językach semickich
  • Lic. theol. (Licentiatus theologiae)Uniwersytet Berliński (Friedrich-Wilhelms-Universität), 1831
  • Dr. phil. uzyskany równolegle na Uniwersytecie Berlińskim (Friedrich-Wilhelms-Universität), 1831 
  • Habilitacja z teologiiUniwersytet w Rostocku, 1834

STANOWISKA:

  • Profesor teologii – École de théologie, Société évangélique de Genève (Genewa)
  • PrivatdozentUniwersytet w Rostocku (1834–1837); 
  • Außerordentlicher Professor (prof. nadzw.) – Uniwersytet w Rostocku (1837–1841)

PIĘCIOKSIĄG:

  • Historisch-kritische Einleitung in das Alte Testament

UWAGI:

  • Piszący w obronie tradycyjnego pochodzenia i autorytetu ST (w tym Pięcioksięgu).
    Carl Friedrich Keil (1807–1888) – teolog i orientalista

    WYKSZTAŁCENIE:

    • Ph.D., D.D.,Cesarski Uniwersytet w Dorpacie (Tartu) (1827-1830), Uniwersytet Berliński (1831-1833)

    STANOWISKA:

    • Professor extraordinarius (1838), professor ordinarius (1839) – profesor egzegezy ST i języków orientalnych na Uniwersytecie w Dorpacie (Tartu).

    PIĘCIOKSIĄG:

    • Biblischer Commentar über das Alte Testament
    • Lehrbuch der historisch-kritischen Einleitung in die kanonischen und apokryphischen Schriften des Alten Testamentes

    UWAGI:

    • Wprost bronił mojżeszowego autorstwa Pięcioksięgu
    • Współtwórca klasycznych komentarzy „Keil-Delitzsch”
    Johann H. Kurtz (1809–1890) niemiecki teolog i egzegeta

    WYKSZTAŁCENIE:  

    • Studia: Uniwersytet w Halle

    STANOWISKA:

    • Profesor teologii (historia Kościoła, potem egzegeza) na Uniwersytecie w Dorpacie.

    PIĘCIOKSIĄG:

    • Geschichte des Alten Bundes
    • Liczne artykuły polemizujące z krytyką źródeł w czasopismach teologicznych

    UWAGI:

    • Czołowy konserwatysta; w Geschichte des Alten Bundes i pracach biblijnych bronił tradycyjnej historyczności i jedności materiału Mojżeszowego, z możliwością późniejszej redakcji.
      William H. Green (1824–1900) – teolog i egzegeta amerykański

      WYKSZTAŁCENIE:

      • Studia: Lafayette College, Princeton Theological Seminary
      • B.A. – Lafayette College
      • D.D., LL.D. – stopnie honorowe

      STANOWISKA:

      • Profesor (Oriental & OT Literature) w Princeton Theological Seminary (1851–1900).

      PIĘCIOKSIĄG:

      • The Pentateuch Vindicated from the aspersions of Bishop Colenso (1863),   
      • The Higher Criticism of the Pentateuch (1895), 
      • The Unity of the Book of Genesis (1895)

      UWAGI:

      • Uznawany za najważniejszego konserwatywnego obrońcę Pięcioksięgu w Stanach Zjednoczonych XIX w. Jego prace stanowiły punkt odniesienia w debacie nad krytyką wyższą i były szeroko czytane zarówno w Ameryce, jak i poza nią.
      Joseph A. Alexander (1809–1860) amerykański filolog i teolog

      WYKSZTAŁCENIE:

      • B.A. College of New Jersey (obecnie Princeton University
      • Princeton Theological Seminary – studia teologiczne (1826–1830).
      • D.D. (stopień honorowy) College of New Jersey – 1843

      STANOWISKA:

      • Profesor literatury biblijnej i języków orientalnych w Princeton Theological Seminary.
      • Profesor teologii biblijnej w Princeton Theological Seminary.

      PIĘCIOKSIĄG:

      • Konserwatywny egzegeta ST (Izajasz, Psalmy), stojący po stronie tradycyjnej genezy Pięcioksięgu.

      UWAGI:

      • W wieku jedenastu lat znał już grekę i łacinę, College ukończył w wieku 17 lat.
      • Znany jako wybitny wykładowca hebrajskiego, greki, łaciny, arabskiego i innych języków starożytnych. Uchodził za największego lingwistę wczesnego Princeton Seminary.
      • Jeden z filarów konserwatywnej egzegezy biblijnej w Stanach Zjednoczonych XIX wieku. Wpłynął na kolejne pokolenia biblistów związanych z Princeton, którzy kontynuowali obronę tradycyjnej nauki o Piśmie Świętym
      • Choć jego najbardziej znane komentarze dotyczyły Psalmów i Nowego Testamentu, jego działalność dydaktyczna i pisma egzegetyczne obejmowały również Stary Testament, w tym Pięcioksiąg, zawsze z obroną tradycyjnego autorstwa Mojżesza.

      Przełom XIX i XX wieku

      Archibald H. Sayce (1845–1933) angielski asyriologa, semitysta i teolog 

      WYKSZTAŁCENIE:

      • B.A./M.A.  Queen’s College, Oxford
      • D.Litt., LL.D., D.D.  honoris causa

      STANOWISKA:

      • Deputy Professor of Comparative Philology – University of Oxford – (1876–1890)
      • Członek Old Testament Revision Company – (1874–1884)
      • Professor of Assyriology – University of Oxford – (1891–1919)

      PIĘCIOKSIĄG:

      • The “Higher Criticism” and the Verdict of the Monuments (1894) — najgłośniejsza polemika z „wyższą krytyką”, oparta na danych epigraficznych i archeologii ANE
      • Fresh Light from the Ancient Monuments (1884) — popularne ujęcie potwierdzeń biblijnych w świetle odkryć archeologicznych.
      • Liczne artykuły w czasopismach orientalistycznych i teologicznych dotyczące Egiptu, Mezopotamii i ich relacji do Biblii

      UWAGI:

      • Pionier asyriologii w Wielkiej Brytanii, tłumacz tekstów klinowych.
      • Łączył filologię, archeologię i teologię, stając się jednym z głównych adwersarzy szkoły wellhausenowskiej w świecie anglojęzycznym.
      • Jego książki popularnonaukowe kształtowały opinię publiczną w sprawach starożytności Biblii pod koniec XIX w.

      James Orr (1844-1916)  szkocki teolog prezbiteriański 

      WYKSZTAŁCENIE:

      • M.A. (1870)University of Glasgow 
      • D.D. (1885) University of Glasgow

      STANOWISKA:

      • Profesor historii Kościoła w Theological College – Edynburg – (1891–1900)
      •  Profesor apologetyki i teologii systematycznej w United Free Church College, Glasgow (później Trinity College, Glasgow).

      PIĘCIOKSIĄG:

      • The Problem of the Old Testament: Considered with Reference to Recent Criticism – szeroka polemika z hipotezą dokumentów i późnymi datami ST 
      • „The Early Narratives of Genesis” w The Fundamentals (1910–1915) — argumenty za historycznością Rdz 1–11

        UWAGI:

        • Redaktor naukoweg ISBE (International Standard Bible Encyclopedia) 
        • „Warto zauważyć, że jego przenikliwa krytyka nigdy nie została uznana za godną odpowiedzi, a tym bardziej próby obalenia, przez tych, których poglądy kwestionował” R. K. Harrison, Introduction to the Old Testament (Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company, 1969), s. 29.

        Geerhardus Vos (1862–1949) – holenderski teolog reformowany

        WYKSZTAŁCENIE:

        • Ph.D. (1888) studia orientalne; gł. arabistyka/semitystyka – Kaiser-Wilhelms-Universität Straßburg.
        • Uniwersytet Berliński (studia podyplomowe) 
        • Dyplom ukończenia studiów teologicznych 1885 – Princeton Theological Seminary
        • Studia teologiczne 1881–1883Theological School of the Christian Reformed Church, Grand Rapids (dziś Calvin Theological Seminary).

        STANOWISKA:

        • Profesor teologii dydaktycznej i egzegetycznej – Calvin Theological Seminary, Grand Rapids (1888–1893) 
        • Profesor teologii biblijnej Princeton Theological Seminary (1893-1932). Pierwszy profesor – katedra utworzona specjalnie dla niego; inauguracja 1894.

        PIĘCIOKSIĄG:

        • The Mosaic Origin of the Pentateuchal Codes (1886) — systematyczna obrona mojżeszowego autorstwa kodeksów Pentateuchu.

        Robert Dick Wilson (1856–1930) – amerykański językoznawca i egzegeta ST

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1876) – College of New Jersey (Princeton University)  
        • M.A. (1879)College of New Jersey (Princeton University)
        • Ph.D. (1886)College of New Jersey (Princeton University)
        • Studia podyplomowe (języki semickie) 1881–1883 – University of Berlin 
        • D.D. (1894 Hon.)Lafayette College 
        • LL.D./Litt.D. (1921 Hon.)College of Wooster

        STANOWISKA:

        • Professor of Old Testament – Western Theological Seminary, Pittsburgh – (1885–1900)
        • Professor of Semitic Philology and Old Testament Criticism – Princeton Theological Seminary – (1900–1929)
        • Professor of Semitic Philology and Old Testament Criticism – Westminster Theological Seminary, Philadelphia – (1929–1930)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • A Scientific Investigation of the Old Testament — filologiczno-historyczna obrona wiarygodności ST, włącznie z tradycyjną tezą o mojżeszowym autorstwie Pięcioksięgu.
        • Is the Higher Criticism Scholarly? (1922) — polemika z założeniami krytyki wyższej

        UWAGI:

        • Zdecydowany obrońca mojżeszowego pochodzenia i jedności kodeksów Tory oraz ogólnej historycznej wiarygodności ST;
        • Konsekwentna krytyka hipotezy Graf–Kuenen–Wellhausen, oparta na filologii (onomastyka, dialektologia), krytyce tekstu i danych historycznych.
        • Znał ponad 40 języków i dialektów (Harrison, Introduction to the Old Testament, s. 41). Znał ponad 40 języków i dialektów (Harrison, Introduction to the Old Testament, s. 41).

        Oswald T. Allis (1880–1973) egzegeta ST 

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. 1901University of Pennsylvania
        • B.D. 1905studia teologiczne — Princeton Theological Seminary 
        • A.M. 1907Princeton University
        • Ph.D. 1913 – Asyriologia/filologia orientalna –  University of Berlin 

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Semitic Philology – Princeton Theological Seminary – (1922–1929)
        • Professor of Old Testament History and Exegesis – Westminster Theological Seminary – (1929–1930)
        • Professor of Old Testament – Westminster Theological Seminary – (1930–1936)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • God Spake by Moses / The Five Books of Moses — jawna apologia mojżeszowego autorstwa 
        • The Five Books of Moses: A Reexamination of the Modern Theory (wyd. 1943; 2. wyd. 1949) — obrona jedności i starożytności Tory

        UWAGI:

        • Współtwórca Westminster Theological Seminary i jeden z najgłośniejszych anglojęzycznych obrońców jedności oraz mojżeszowego autorstwa Pięcioksięgu.
        • Redaktor The Princeton Theological Review (1918–1929).
        • Jako filolog i egzegeta łączył argumentację językoznawczą z teologiczną, stanowiąc pomost między szkołą „starego Princeton” a konserwatywną biblistyką XX wieku.

        XX i XXI wiek

        Edward J. Young (1907–1968) – reformowany egzegeta ST 

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. 1929 – Liberal Arts – Stanford University 
        • Th.B. 1935 – Theology / Old Testament – Westminster Theological Seminary
        • Th.M. 1935 – Old Testament – Westminster Theological Seminary
        • Ph.D. 1943 – Hebrew and Cognate Learning – Dropsie College (The Dropsie College for Hebrew and Cognate Learning) ; dissertation: Biblical Criticism to the End of the Second Christian Century
        • Studia podyplomowe – Semitics – Universität Leipzig

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Old Testament – Westminster Theological Seminary, Philadelphia – (1939–1946)
        •  Professor of Old Testament – Westminster Theological Seminary, Philadelphia – (1946–1968).

        PIĘCIOKSIĄG:

        • An Introduction to the Old Testament (1949) – klasyczny, konserwatywny Wstęp, akcentujący jedność i autorstwo ksiąg ST.

        UWAGI:

        • Wieloletni wykładowca Westminster Theological Seminary.
        • Obrona essential Mosaic authorship (zasadniczego autorstwa Mojżeszowego): uznawał, że Mojżesz jest głównym autorem i odpowiedzialnym redaktorem treści, dopuszczając użycie wcześniejszych dokumentów i późniejsze, nieliczne uzupełnienia.
        • Krytyczny wobec hipotezy dokumentów; zagadnienie autorstwa i jedności omawiał w kursach i publikacjach o autorytecie Pisma.

        Cyrus H. Gordon (1908-2001) – amerykański badacz kultury semickiej, ugaryckiej i starożytnego Bliskiego Wschodu.

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1927) — Semitic languages & Ancient Near Eastern studies — University of Pennsylvania
        • M.A. (1928) — Semitic languages — University of Pennsylvania
        • Ph.D. (1930) — Semitics; dissertation: “Rabbinic Exegesis in the Vulgate of Proverbs”University of Pennsylvania.
        • Studia niestopniowe (coursework) — Jewish studies / Hebrew & Cognate Learning — Gratz College; Dropsie College, Filadelfia

        STANOWISKA:

        • Professor of Assyriology and Egyptology – Dropsie College – (1946–1956)
        • Professor of Mediterranean Studies (również Chair, Dept. of Mediterranean Studies, 1958–1973) – Brandeis University – (1956–1973)
        • Professor of Hebraic and Near Eastern Studies; Director, Center for Ebla Research – New York University – (1973–1989)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • “Higher Critics and Forbidden Fruit”, Christianity Today 4 (23 XI 1959), s. 131–134 – Najbardziej znany, jednoznaczny atak Gordona na JEDP.

        UWAGI:

        • Gordon nie był obrońcą tradycyjnego, bezpośredniego mojżeszowego autorstwa, lecz jako świecki żydowski uczony krytycznie oceniał kluczowe przesłanki hipotezy dokumentów (np. argument z imion Bożych, dubletów itp.), wskazując na paralelne zjawiska w literaturach starożytnego Bliskiego Wschodu (zwłaszcza ugaryckiej). Jego prace skłaniały do uznania starożytności wielu elementów Pentateuchu i większej jedności tradycji niż zakładali klasyczni wellhauseniści, choć pozostawał otwarty na wieloetapową redakcję.

        Gleason L. Archer Jr. (1916–2004) amerykański egzegeta ST

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. (1938) — Classics — Harvard University (classics – filologia klasyczna – greka, lacina, historia, filozofia i kulturze antycznej, krytyka tekstu i praca z tekstem)
        • LL.B. (1939) — Law — Suffolk Law School (Suffolk University)
        • A.M. (1940) — Classics — Harvard University
        • Ph.D. (1944) — Classics (dysertacja: The Reception of Pindar in Germany during the Eighteenth Century) — Harvard University
        • B.Div. (1945) — Divinity — Princeton Theological Seminary

        STANOWISKA:

        • Professor of Biblical Languages – Fuller Theological Seminary, Pasadena – (1948–1965)
        • Professor of Old Testament and Semitics – Trinity Evangelical Divinity School, Deerfield, IL – (1965–1986, emeritus od 1989)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • A Survey of Old Testament Introduction (liczne wyd., m.in. 1994/2007) — obszerna obrona jedności i wczesnej datacji ksiąg ST, z rozdziałami o Pięcioksięgu
        • Encyclopedia of Bible Difficulties,The Pentateuch — leksykon odpowiedzi na trudne wersety i tematy biblijne, szeroko cytowany w literaturze apologetycznej

        UWAGI:

        • Współpracował przy tłumaczeniach NASB (1971) i NIV (1978)
        • Konserwatywna obrona mojżeszowego autorstwa (w sensie zasadniczym) i jedności Pięcioksięgu; konsekwentna krytyka hipotezy Graf–Kuenen–Wellhausen. 

        Roland K. Harrison (1920–1993) – urodzony w Anglii egzegeta ST, wieloletni profesor Wycliffe College

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.D. (1943)University of London
        • M.Th. (1947)University of London
        • Ph.D. (1952)University of London
        • D.D. (honoris causa)Huron College, London, Ontario

        STANOWISKA:

        • Professor of Old Testament Studies – Huron College, University of Western Ontario – (1949–1960)
        • Professor of Old Testament Studies – Wycliffe College, University of Toronto – (1960–1986)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Introduction to the Old Testament
        • Leviticus: An Introduction and Commentary (TOTC, 1980)
        • Numbers (Wycliffe Exegetical Commentary, 1990)
        • Old Testament Times, (Grand Rapids: Eerdmans, 1970) — tło historyczno-kulturowe ST

        UWAGI:

        • Jeden z tumaczów NIV oraz czonek Komitetu Wydawniczego NKJV
        • Występuje z konserwatywnego stanowiska, krytycznie ocenia hipotezę dokumentów (JEDP), akcentuje jedność i wczesną genezę materiału pentateuchalnego

        Walter C. Kaiser Jr. (ur. 1933) – egzegeta ST, teolog biblijny i badacz starożytnej cywilizacji wschodniej

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. (1955) — Bible & Greek — Wheaton College
        • B.D. (1958) — Divinity / Theological Studies — Wheaton Graduate School
        • M.A. (1962) — Mediterranean Studies — Brandeis University
        • Ph.D. (1973) — Mediterranean & Near Eastern Studies (dissertation: The Ugaritic Pantheon; advisor: Cyrus H. Gordon) — Brandeis University

        STANOWISKA:

        • Professor of Bible and Archaeology – Wheaton College – (1958–1966)
        • Professor of Old Testament; Chairman, Department of Old Testament – Trinity Evangelical Divinity School – (1966–1993)
        • Academic Dean & Vice President (Senior Vice President for Education) – Trinity Evangelical Divinity School – (1980–1992)
        • Distinguished Professor of Old Testament – Gordon-Conwell Theological Seminary – (1993–2006, następnie emeritus)
        • President – Gordon-Conwell Theological Seminary – (1997–2006)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • The Old Testament Documents: Are They Reliable and Relevant? – wprost odrzuca Hipotezę Dokumentów i opowiada się za Mojżeszowym autorstwem.

        Kenneth A. Kitchen (1932–2025) brytyjskie egiptolog i historyk Starożytnego Bliskiego Wschodu

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. — Egyptology (z programem obejmującym także Hebrew) — University of Liverpool
        • Ph.D. — Egyptology — University of Liverpool

        STANOWISKA:

        • Professor of Egyptology — University of Liverpool 

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Ancient Orient and Old Testament, (London: Tyndale/IVP, 1966)
        • The Bible in Its World: The Bible & Archaeology Today
        • On the Reliability of the Old Testament
        • Artykuły w Biblical Archaeology Review: „The Patriarchal Age: Myth or History?” (1995); „How We Know When Solomon Ruled” (2001) — obrona realiów patriarchalnych i chronologii monarchii

        UWAGI:

        • Światowej rangi specjalista opisywany przez The Times jako „architekt chronologii egipskiej”.
        • Autor ponad 250 książek i naukowych artykulów • “Maksymalistyczne” podejście do historii Izraela; konsekwentna obrona wiarygodności historycznej ST i krytyka hipotezy dokumentów

        James K. Hoffmeier (ur. 1951) – archeolog egipskiego pochodzenia

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. — Near Eastern Studies & Archaeology – Wheaton College
        • M.A. (1975) — Egyptian Archaeology – University of Toronto
        • Ph.D. (1982) — Ancient Near Eastern Religions (major: Egyptology; minor: Old Testament) – University of Toronto

        STANOWISKA:

        • Professor of Archaeology and Old Testament – Wheaton College – (1980–1999)
        • Professor of Old Testament and Ancient Near Eastern History and Archaeology – Trinity Evangelical Divinity School – (1999–2019), następnie: Professor Emeritus
        • Director Wheaton Archaeology Program – Wheaton College – (1996–1999)
        • Chair, Department of Biblical, Theological, Religious & Archaeological Studies – Wheaton College – ok. 5-letnia kadencja

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Israel in Egypt: The Evidence for the Authenticity of the Exodus Tradition
        • Ancient Israel in Sinai: The Evidence for the Authenticity of the Wilderness Tradition

        UWAGI:

        • Autor wielu artykulów publikowanych w czasopismach naukowych, często powolywany jako konsultant w tv w kanalach: History, Discovery, National Geographic
        • Wspólautor Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt, Anchor Bible Dictionary, New International Dictionary of Old Testament Theology and Exegesis
        • Redaktor archeologiczny ESV Study Bible
        • Broni autentyczności rdzeniowych tradycji Pięcioksięgu (zwł. Wyjścia i wędrówki), odwołując się do danych egiptologicznych i archeologicznych

        John H. Sailhamer (1946–2017) – egzegeta ST i teolog biblijnego

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A.Journalism – California State University, Long Beach
        • Th.M.Old Testament – Dallas Theological Seminary
        • M.A. Near Eastern Languages & Cultures – University of California, Los Angeles
        • Ph.D. 1981Near Eastern Languages & Cultures – University of California, Los Angeles

        STANOWISKA:

        • Professor of Old Testament – Trinity Evangelical Divinity School – (1980s–mid-1990s)
        • Professor of Old Testament – Western Seminary, Portland – (1995–1998)
        • Professor of Hebrew and Old Testament – Southeastern Baptist Theological Seminary – (1999–2006)
        • Professor of Old Testament – Golden Gate Baptist Theological Seminary (Gateway Seminary) – (2006–2012)
        • Czlonek zespolu recenzentów i zespolu redakcyjnego New Living Translation oraz Holman Christian Standard Bible

        PIĘCIOKSIĄG:

        • W The Pentateuch as Narrative i The Meaning of the Pentateuch broni szerokiego Mojżeszowego autorstwa. Prezentuje podejście kanoniczne.

        UWAGI:

        • Obrona jedności literackiej Tory i tezy o „pierwszej (Mojżeszowej) edycji” stojącej u podstaw obecnego Pięcioksięgu, połączona z hipotezą późniejszego redakcyjnego ukształtowania kanonicznego
        • Wyraźna krytyka klasycznej JEDP i nacisk na lekturę finalnego tekstu (authorial strategy) zamiast rekonstrukcji zaplecza źródłowego

        John D. Currid (ur. 1951) – semitolog, archeolog, biblista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • Studies (1972) — Bible & archaeology — American Institute of Holy Land Studies, Jerusalem
        • B.A. (1974) — Biblical Studies — Barrington College
        • M.A. (1977) — Old Testament — Gordon-Conwell Theological Seminary
        • Graduate work (1976) — Aramaic & Egyptian — Harvard University
        • Ph.D. (1986) — Near Eastern Languages & Civilizations (Oriental Institute) — University of Chicago
        • NEH Post-Doctoral Fellowship (1989)University of North Carolina at Chapel Hill

        STANOWISKA:

        • Associate Professor of Religion – Grove City College – (1980–1993)
        • Professor of Old Testament – Reformed Theological Seminary, Charlotte – (1993–2017)
        • Chancellor’s Professor of Old Testament – Reformed Theological Seminary – (2017–2023)
        • Professor of Old Testament (Resident Faculty) – Reformed Theological Seminary, Dallas – 2023–obecnie
        • Uczestnik i kierownik wykopalisk w Carthage (Tunezja; UNESCO), Tell el-Hesi, Bethsaida (Izrael; Project Director, od 1995), Tel Halif/Lahav Grain Storage Project (Director, 1985).

        PIĘCIOKSIĄG:

        • A Study Commentary on Genesis, Volume 1: Genesis 1:1-25:18, A Study Commentary on Numbers – broni autorstwa Mojżesza i polemizuje z argumentacją liberalną
        • Ancient Egypt and the Old Testament, (Baker, 1997)

        UWAGI:

        • Konserwatywna obrona jedności oraz starożytności materiału pentateuchalnego; krytyka hipotezy dokumentów (JEDP)
        • Akcent na tło egiptologiczne/ANE i ciągłość narracyjną Tory. Przykład: komentarze do Ksiąg Mojżeszowych i wykłady „Preaching the Pentateuch”

        Andrew E. Steinmann – biblista (ST), semitolog i hebraista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.S. (1977) — Chemical Engineering — University of Cincinnati
        • M.Div. (1981) — Divinity — Concordia Theological Seminary, Fort Wayne
        • Ph.D. (1990) — Near Eastern Studies — University of Michigan

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Language and Religious Studies – Concordia University Ann Arbor – (1990–1991)
        • Associate Professor of Theology – Concordia University Chicago, River Forest – (2000–2006)
        • Professor of Theology and Hebrew (później Distinguished Professor; także University Marshal) – Concordia University Chicago – (2006–2023)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Genesis: An Introduction and Commentary, (Tyndale Old Testament Commentary, 2019)
        • The Oracles of God: The Old Testament Canon (1999)

        UWAGI:

        • Konserwatywna obrona jedności i zasadniczego autorstwa Pięcioksięgu: teza o kompilacji/edycji przez Mojżesza przy dopuszczeniu nielicznych późniejszych glos
        • Krytyka klasycznej hipotezy dokumentów (JEDP)
        • Nacisk na lekturę finalnego kształtu tekstu (podejście kanonizczne)

        John Bergsma (ur. 1971) — katolicki biblista (ST), specjalista od literatury z Qumran 

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1993) — Classical Languages — Calvin College
        • M.Div. (1998) — Divinity — Calvin Theological Seminary
        • Th.M. (1999) — Theology (OT) — Calvin Theological Seminary
        • Ph.D. (2004) — Theology (OT; Dead Sea Scrolls); dysertacja: „The Jubilee from Leviticus to Qumran”University of Notre Dame

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Theology – Franciscan University of Steubenville – 2004–2008
        • Associate Professor of Theology – Franciscan University of Steubenville – 2008–(później awans na Full Professor)
        • Professor of Theology – Franciscan University of Steubenville – status obecny

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Współautor A Catholic Introduction to the Bible: Old Testament
        • Współautor Murmuring Against Moses

        UWAGI:

        • Były pastor reformowany. Konwersja do Kościoła katolickiego w 2001 r. 
        • Mocno zaangażowany w debatę nad autorstwem Mojżesza. Deklaruje: „jestem przekonany o zasadniczym (substantial) autorstwie Mojżesza”.

        Jeffrey L. Morrowkatolicki biblista, teolog i badacz historii nowożytnej krytyki biblijnej

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (2001) — Comparative Religion & Classical Greek (minor: Jewish Studies) — Miami University, Oxford (OH)
        • M.A. (2003) — Theological Studies — University of Dayton
        • Ph.D. (2007) — Theology — University of Dayton (dysertacja o metodzie egzegezy Scotta Hahna)

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Theology – Immaculate Conception Seminary School of Theology, Seton Hall University – (2009–2013)
        • Associate Professor of Theology – Immaculate Conception Seminary School of Theology, Seton Hall University – (2013–2019)
        • Chair, Department of Undergraduate Theology – Immaculate Conception Seminary School of Theology, Seton Hall University – (2014–2020)
        • Professor of Theology (Undergraduate Theology) – Immaculate Conception Seminary School of Theology, Seton Hall University – (2019–2024)
        • Professor of Theology – Franciscan University of Steubenville – (2024–obecnie)
        • Director, St. Paul Studies Center – St. Paul Center for Biblical Theology – (2024–obecnie)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Murmuring against Moses: The Contentious History and Contested Future of Pentateuchal Studies (Emmaus Academic, 2023) (z Johnem S. Bergsmą)
        • Modern Biblical Criticism as a Tool of Statecraft (1700–1900) (Emmaus Academic, 2020) (ze Scottem Hahnem)
        • Three Skeptics and the Bible: La Peyrère, Hobbes, Spinoza, and the Reception of Modern Biblical Criticism (Pickwick, 2016)
        • Pretensions of Objectivity: Toward a Criticism of Biblical Criticism (Pickwick, 2019); Alfred Loisy and Modern Biblical Studies (CUA Press, 2019)

        UWAGI:

        •  Konwertyta na katolicyzm (etapy: judaizm → chrześcijaństwo ewangelikalne (nawrócil się na studiach w Miami) → Kościół katolicki)
        • Zwolennik substantial Mosaic authorship (zasadniczego mojżeszowego rdzenia i jedności tradycji Tory). Krytycznie ocenia klasyczną hipotezę dokumentów i jej założenia metodologiczne

        Michael C. Legaspi — prawosawny historyk egzegezy i biblista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1995) — Near Eastern Studies — Johns Hopkins University
        • A.M. (2003) — Hebrew Bible — Harvard University (NELC)
        • Ph.D. (2006) — Hebrew Bible — Harvard University (NELC) — dysertacja: Johann David Michaelis and the Quest for Hebrew Antiquity

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Theology – Creighton University – (2006–2010)
        • Associate Professor, Classics & Ancient Mediterranean Studies and Jewish Studies – Pennsylvania State University – (2014–2021)
        • Chair & Instructor, Philosophy and Religious Studies – Phillips Academy, Andover – (2010–2014; 2020–2022, chair 2021–2022)
        • Associate Professor, Scripture – St. Vladimir’s Orthodox Theological Seminary – (2022–obecnie)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • The Death of Scripture and the Rise of Biblical Studies (Oxford University Press, 2010) — studium genezy nowoczesnej biblistyki (mikrohistoria: Michaelis i szkoła göttyńska). Nagroda: John Templeton Award for Theological Promise (2011)
        • Artykuły i rozdziały o dziejach krytyki biblijnej i recepcji ST (m.in. Oxford/Cambridge Handbooks, Vetus Testamentum, History of Universities)

        UWAGI:

        • Badania Legaspiego mają charakter historyczno-metodologiczny: rekonstruuje on powstanie „academic Bible” i przesunięcie od Biblii kościelnej do akademickiej w nowożytności (zwł. u J. D. Michaelisa).
        • Nie formułuje obrony klasycznej tezy o bezpośrednim autorstwie Mojżeszowym; zamiast tego krytycznie opisuje założenia i skutki nowoczesnej krytyki, postulując odzyskanie wymiaru „scriptural”
        • Z krytyki metody historyczno-krytycznej można wywnioskowac, że ma konserwatywny pogląd

        Duane A. Garrett — baptystyczny egzegeta ST i hebraista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1976) — Classics — Rice University
        • M.Div. — Divinity — Trinity Evangelical Divinity School
        • Ph.D. (1981)Baylor University

        STANOWISKA:

        • ProfessorKorea Baptist Seminary – (przed 2004)
        • ProfessorMid-America Baptist Theological Seminary – (przed 2004)
        • ProfessorCanadian Southern Baptist Seminary – (przed 2004)
        • ProfessorBethel Seminary, St. Paul, MN – (przed 2004)
        • Professor of Old Testament Interpretation; Professor of Biblical Theology; Chair, Department of Old Testament – The Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, KY – (2004–obecnie)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Rethinking Genesis: The Sources and Authorship of the First Book of the Pentateuch (Baker, 1991)

        UWAGI:

        • Konserwatywna, argumentacyjna obrona zasadniczego autorstwa i jedności korpusu pentateuchalnego; krytyka klasycznej JEDP.
        • W Rethinking Genesis Garrett proponuje ujęcie, w którym Mojżesz jako autor/redaktor korzysta z wcześniejszych źródeł i tradycji w pisaniu Księgi Rodzaju. Jego zdaniem analiza danych ANE podważa standardowe rozdzielanie „J/E/P/D”
        • Mojżesz jest autorem Pięcioksięgu, korzysta też z “rodowodów” (toledot) oraz narracji.

        Kenneth A. Mathews – ewangelikalny egzegeta ST i hebraista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. — Liberal Arts — Dallas Baptist College
        • Th.M. — Old Testament — Dallas Theological Seminary
        • M.A. — Near Eastern Studies — University of Michigan
        • Ph.D. (1980) — Near Eastern Studies; dysertacja: „The Paleo-Hebrew Leviticus Scroll from Qumran (11QpaleoLev)”University of Michigan

        STANOWISKA:

        • Professor of Divinity (Old Testament & Hebrew) – Beeson Divinity School, Samford University – (1989–2022)
        • Professor Emeritus of Divinity – Beeson Divinity School – (2022–obecnie)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Genesis 1–11:26 (NAC 1A, B&H, 1996) oraz Genesis 11:27–50:26 (NAC 1B, B&H, 2005) — komentarz filologiczno-historyczny z bogatą dyskusją kompozycji
        • Leviticus: Holy God, Holy People (Preaching the Word, Crossway, 2009/2019

        UWAGI:

        • Był członkiem zespołu tłumaczeniowego New Living Translation (NLT)
        • Mathews broni zasadniczego autorstwa Genesis rozumianego jako praca Mojżesza korzystającego z wcześniejszych źródeł; dopuszcza nieliczne ślady kompilacji i redakcji.
        •  Krytykuje sztywną wersję JEDP, podkreśla jedność narracyjno-teologiczną księgi

        Allen Ross – amerykański egzegeta ST i hebraista

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. (1965) — Liberal Arts — Bob Jones University
        • Th.M. (1969) — Old Testament / Semitics — Dallas Theological Seminary
        • Th.D. (1976) — Old Testament; rozprawa: The Table of Nations in GenesisDallas Theological Seminary
        • Ph.D. (rok nieustalony) — Old Testament — University of Cambridge, St John’s College

        STANOWISKA:

        • Assistant Professor of Semitics and Old Testament Studies Dallas Theological Seminary – (1978–1983)
        • Department Chairman & Professor (Semitics and Old Testament Studies) – Dallas Theological Seminary – (1984–1989)
        •  Professor of Old Testament and Hebrew (Professor of Divinity) – Beeson Divinity School, Samford University – (2002–2023)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Creation and Blessing: A Guide to the Study and Exposition of Genesis (Baker, 1988/1996) – broni jedności Księgi Rodzaju, krytycznie ocenia hipotezę dokumentów (JEDP) i opowiada się za tradycyjnym (mojżeszowym) pochodzeniem materiału Pięcioksięgu

        UWAGI:

        • Wkład w The Bible Knowledge Commentary: Old Testament — część na temat Genesis (a także prace nad Psalmami)
        • Udział w pracach translatorsko-redakcyjnych nad New King James Version oraz udział przy Living Bible

        Bruce K. Waltke (ur. 1930) – amerykański hebraista i egzegeta ST

        WYKSZTAŁCENIE:

        • A.B. (1952) — Liberal Arts — Houghton College
        • Th.M. (1956) — Theology/NT — Dallas Theological Seminary
        • Th.D. (1958) — Greek & New Testament — Dallas Theological Seminary
        • Ph.D. (1965) — Ancient Near Eastern Languages & Literature — Harvard University (dissertation: „Prolegomena to the Samaritan Pentateuch”)

        STANOWISKA:

        • Assistant–Associate–Professor of Old Testament – Dallas Theological Seminary – (1958–1976)
        • Professor of Old Testament Studies – Regent College, Vancouver – (1976–1985; ponownie 1991–1995; następnie Professor Emeritus)
        • Professor of Old Testament – Westminster Theological Seminary, Philadelphia – (1986–1990)
        • Professor of Old Testament – Reformed Theological Seminary, Orlando – (1990–2010)
        • Distinguished Professor of Old Testament – Knox Theological Seminary, Ft. Lauderdale – (od 2011; później Distinguished Professor Emeritus)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Genesis: A Commentary (Zondervan, 2001; z Cathi J. Fredricks)
        • An Old Testament Theology: An Exegetical, Canonical, and Thematic Approach (Zondervan, 2007)

        UWAGI:

        • Członek komitetów tłumaczeń NASB/NIV
        • Mojżeszowe autorstwo z możliwymi drobnymi redakcjami
        • Metodologicznie podkreśla lekturę finalnej formy i teologii narracyjnej

        Michael A. Grisanti – hebraista, egzegeta ST i historyk starożytnego Izraela

        WYKSZTAŁCENIE:

        • B.A. — Bible/Ministry — Pillsbury Baptist Bible College
        • M.Div. — Divinity — Central Baptist Theological Seminary, Plymouth, MN
        • Th.M. — Old Testament — Central Baptist Theological Seminary
        • Ph.D. (1993) — Old Testament & Semitics (dysertacja: „The Relationship of Israel and the Nations in Isaiah 40–55) — Dallas Theological Seminary

        STANOWISKA:

        • Professor/Instructor of Old Testament – Central Baptist Theological Seminary, Plymouth, MN – (przed 1997)
        • Professor of Old Testament; Old Testament Department Chair; Director of TMS Israel Studies – The Master’s Seminary – (1997–obecnie)
        • Chair, Old Testament Narrative Literature Committee – Evangelical Theological Society – (od 2007)

        PIĘCIOKSIĄG:

        • Deuteronomy (The Expositor’s Bible Commentary, Revised; Zondervan, 2017)
        • (współaut.) The World and the Word: An Introduction to the Old Testament (Merrill–Rooker–Grisanti; B&H, 2011/2015)
        •  „Recent Archaeological Discoveries that Lend Credence to the Historicity of the Old Testament” (JETS 56/3, 2013) — przegląd danych archeologicznych istotnych dla historii Izraela

        UWAGI:

        • Konserwatywna obrona zasadniczego mojżeszowego autorstwa i jedności Tory, przy uznaniu możliwych natchnionych uaktualnień tekstowych (np. glosy topograficzne/językowe)
        • W zakresie chronologii wyjścia opowiada się za XV w. p.n.e. (tzw. „wczesna” data), przy późno-III-tysiącletnim horyzoncie dla patriarchów; łączy to z przeglądem danych ANE i archeologii
        • Aktywność naukowa i popularyzatorska: wieloletnia obecność na zjazdach ETS (autor i organizator sekcji), liczne hasła i artykuły w słownikach (NIDOTTE, Eerdmans Dictionary of the Bible, Baker Illustrated Bible Handbook)

        Powyższe przykłady, choć stanowią zaledwie wycinek wszystkich konserwatywnych uczonych, powinna wystarczyć czytelnikowi, by dostrzec, że nie ma mowy o czymś takim jak konsensus wśród naukowców zajmujących się źródłami, analizą czy też komentowaniem Pięcioksięgu. Znaleźć można wśród nich uczonych z zakresu teologii, archeologii, cywilizacji Starożytnego Bliskiego Wschodu (ANE), językoznawców i egzegetów. Ogromna większość z nich posiadała bądź nadal posiada stopień doktora (Ph.D.) kończąc nierzadko renomowane uczelnie i wykładając na uniwersytetach czy też seminariach. Są wśród nich autorzy wielosetstronicowych książek na tematy, w których byli wybitnymi specjalistami. Wszyscy z wymienionych poddają hipotezę dokumentów miażdżącej krytyce a ogromna większość jest przekonana i jest w stanie to udowadniać, że Mojżesz był zasadniczym autorem i redaktorem Pięcioksięgu. Jest to ewidentny dowód, że twierdzenie modernistycznych krytyków o pewności tego, że Pentateuch nie został napisany przez Mojżesza można traktować jedynie jako myślenie życzeniowe. 

        Dziękuję za przeczytanie artykułu. Jeśli chcesz się ze mną podzielić spostrzeżeniami, możesz to uczynić za pośrednictwem formularza, który znajduje się w górnym menu w zakładce: KONTAKT.

        Obraz Spencer Wing z Pixabay

        Zapisz się na newsletter

        Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowościach w serwisie Thaleia, zostaw nam swojego maila.