Po opublikowaniu mojego artykułu dotyczącego konstrukcji dia + rzeczownik w genetivie bądź accusativie, pod facebookowym linkiem ukazało się kilka komentarzy dwóch przeciwników osobowej preegzystencji Pana Jezusa. Komentarze te usunąłem z przyczyn, które teraz chciałem wymienić. Pierwsza z nich związana jest z osobami komentującymi. W zasadzie w obydwu przypadkach miałem do Dowiedz się więcej
Grecka gramatyka a preegzystencja Bożego Syna – czy istnieje pomiędzy nimi związek? Wiele wskazuje na to, że Bóg w greckich przyimkach Nowego Testamentu zawarł dla nas cenną informację o tym, iż Jego Syn istniał jako osoba przed swoim pobytem na ziemi. Poniżej przedstawiam trzy fragmenty (z czterema głównymi wersetami), które Dowiedz się więcej
Artykuł pióra Raymonda Franza, byłego członka Ciała Kierowniczego organizacji Świadków Jehowy, oraz autora słynnej książki pt. „Kryzys sumienia”.
Kastelion Pominę tutaj takie oczywiste kwestie jak na przykład to, że nigdzie w Biblii Duch Święty nie jest nazwany Bogiem, ani też że nikt się do niego nie modli oraz cały szereg wersetów, które mówią o Świętym Duchu Boga (który jest także Duchem Chrystusa) w kategoriach nieosobowych (a przecież znacznie Dowiedz się więcej
J 14:16-17 (UBG)16. A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;17. Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie. W języku greckim słowo Dowiedz się więcej
Dz 5:3-4 (BW)3. I rzekł Piotr: Ananiaszu, czym to omotał szatan serce twoje, że okłamałeś Ducha Świętego i zachowałeś dla siebie część pieniędzy za rolę?4. Czyż póki ją miałeś, nie była twoją, a gdy została sprzedana, czy nie mogłeś rozporządzać pieniędzmi do woli? Cóż cię skłoniło do tego, żeś tę Dowiedz się więcej
W rozważanym przez nas wersecie z J 16:13 trynitarianie widzą jeszcze dwa inne argumenty mające rzekomo świadczyć o osobowości Ducha Świętego. Obydwa zasadzają się na zupełnym niezrozumieniu zasad rządzących gramatyką grecką i zazwyczaj prezentowane są przez anglosaskich apologetów, których intuicja językowa jest zupełnie odmienna od greckich autorów Nowego Testamentu. Jeden Dowiedz się więcej
J 16:13 (BW)13. Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi. Powyższy fragment jest chyba najciekawszym argumentem mającym dowodzić osobowości Ducha Świętego. Pan Jezus naucza nas w nim, Dowiedz się więcej
Kolejną kwestią, którą warto poruszyć w omawianiu natury Ducha Świętego jest dość często pojawiający się zarzut dotyczący rzekomych tautologii wynikających z nietrynitarnego definiowania Ducha. Poniżej przytaczam słowa Jarosława Zabiełły, który podejmując ten argument, pisze jak poniżej: „Duch Święty nie może być uznany za moc, skoro sam ją posiada. Gdyby zaś Dowiedz się więcej
Podczas dyskusji dotyczących osobowości Ducha Świętego bardzo częstym argumentem prezentowanym przez trynitarian są wersety, w których Duch Święty przemawia bezpośrednio do ludzi. Dla zwolenników nauki o wieloosobowości Boga są to teksty bardzo silnie potwierdzające poprawność ich rozumowania, które Ducha Świętego traktuje jako trzecią osobę trójjedynego Bóstwa. Czy jednak rzeczywiście stanowią Dowiedz się więcej