Poza omówionym tekstem z ewangelii Mateusza 28:19, trynitarianie czasami odwołują się do tzw. „trynitarnych formuł”, które występują w Nowym Testamencie i mają świadczyć o tym, że Bóg JHWH jest jedną istotą w trzech osobach. Ksiądz Wincenty Granat oprócz wspomnianego wyżej tekstu, wymienia jeszcze trzy z nich1, które poniżej cytuję: 1Kor Dowiedz się więcej
Unitarianizm można udowadniać nie tylko na podstawie biblijnego utożsamiania JHWH i Boga z Ojcem, oraz odróżnienia Boga od Chrystusa. To zróżnicowanie ma swoisty ciąg dalszy w stale obecnej i opisywanej na kartach Pisma Świętego wyższości Boga nad Jego Synem (co ważne, mam na myśli nie tylko wyższość Ojca nad Synem, Dowiedz się więcej
Jest jeden Bóg – Ojciec, to podstawa wiary każdego unitarianina biblijnego. Podkreślono to już wcześniej, unitariański monoteizm jest wiarą w jednoosobowego Boga, w Jego niezłożoną i absolutną jedność oraz absolutną suwerenność nad wszystkimi innymi istotami. To wiara w Boga, który jest Ojcem (a więc dawcą życia) wszystkich bytów we wszechświecie, Dowiedz się więcej
Wydaje się, że największą słabością trynitaryzmu jest brak tego pojęcia w Biblii. Nie samego terminu „Trójca”, bo tak jak pisałem wcześniej, nie można budować swojej argumentacji na braku występowania konkretnej nazwy. Problem jednak w tym, że nie tyle brak nazwy dziwi, ile brak idei i koncepcji Trójcy. Co prawda trynitarianie Dowiedz się więcej
Jakie znaczenie ma słowo hypostasis? Co należy rozumieć przez ousia? Czy jest różnica między osobą a istotą? Zwróciliśmy już uwagę na bardzo zagmatwany język używany przez trynitarian. Język, który zmuszony był (i jest nadal) do tego, by redefiniować słowa i nadawać im znaczenie zupełnie odmienne od intuicyjnego ich rozumienia przez Dowiedz się więcej
Trójca święta i relacje zachodzące pomiędzy jej osobami do dzisiaj są interesujące dla pasjonatów i wyznawców tej nauki. Wśród niektórych chrześcijan trynitarnych panuje obecnie przekonanie, iż łaciński model Trójcy jest odmienny od modelu wschodniego i tylko ten ostatni jest ortodoksyjny i mający poparcie w poglądach wczesnego Kościoła. Taka postawa ma Dowiedz się więcej
Definicja Trójcy, a raczej próby jej szczegółowego określenia nie zakończyły się na soborze w Chalcedonie. Czwarty i piąty wiek były co prawda kluczowe dla sformułowania głównych punktów trynitologii oraz trynitarnej chrystologii, jednak nie zamknęły prób jej zrozumienia oraz dokładniejszego opisania i definiowania pojęć. Sławny Augustyn z Hippony poświęcił temu aż Dowiedz się więcej
Sobór w Chalcedonie był ostatnim z czterech soborów chrystologicznych. Podkreślenie jedności podmiotu Bożego Syna doprowadziło niektórych do wniosku, iż skoro jest On jedną osobą, zatem jest też jedną naturą – boską.1 Natura ludzka miała się „roztopić w Bóstwie, jak kropla miodu w morzu”.2 Okazało się, że nauka ta, głoszona pierwotnie Dowiedz się więcej
Sobór w Efezie był trzecim ze znaczących soborów. O ile problemy trynitologiczne zostały w zasadzie rozstrzygnięte przez Konstantynopol, o tyle nadal pozostawały niejasne pewne kwestie natury chrystologicznej. Skoro ortodoksja sformułowała naukę o tym, iż Syn Boży był prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, przyjąwszy nie tylko ludzkie ciało ale także ludzką Dowiedz się więcej
Konstantynopol zapieczętował to, co ustaliła Nicea. Doprecyzował także naukę o Duchu Świętym.