Tak jak wspomniałem wcześniej, ortodoksyjni trynitarianie od początku bardzo mocno sprzeciwiali się twierdzeniu unitarian o możliwości rozumienia drugiego theos jako rzeczownika nieokreślonego. W celu obrony swego stanowiska przytaczali różne argumenty, z których prawdopodobnie najbardziej znanym stała się tzw. „reguła Colwella”. O czym owa reguła mówi? Otóż w roku 1933, amerykański Dowiedz się więcej
Kolejnym argumentem prezentowanym przez trynitarian jako dowód tożsamości Syna Bożego z Bogiem JHWH jest samookreślanie się tego pierwszego greckim wyrażeniem ego eimi („ja jestem”), co ma być nawiązaniem do imienia Bożego – Jahwe. Czesław Bartnik ujmuje całą rzecz następująco: „Chrystus Jezus odsłania wprost boską samoświadomość przez formułę jahwistyczną: 'Jam Jest’ Dowiedz się więcej
Drugim terminem, który służy trynitarianom jako dowód utożsamiania Pana Jezusa z Bogiem JHWH jest słowo oddane w naszych polskich Bibliach jako „Zbawiciel”. Zwraca się uwagę między innymi na następujące fragmenty: Oz 13:4 (BW)Bo Ja, Pan (JHWH), jestem twoim Bogiem od wyjścia z ziemi egipskiej, a Boga oprócz mnie nie powinieneś Dowiedz się więcej
Pierwszym tytułem, który będziemy mieli pod uwagę jest słowo „Pan”, czyli greckie Kyrios. Podobnie jak w kilku innych przypadkach, trynitarianie dowodzą tożsamości Jezusa z Bogiem za pomocą następującego schematu. Skoro Biblia Ojca nazywa Panem, oraz Syna także nazywa Panem (a Pan jest jeden)1, zatem muszą oni stanowić numerycznie jednego Pana. Dowiedz się więcej
Hbr 7:1-3 (BW)1. Ten to Melchisedek, król Salemu, kapłan Boga Najwyższego, który wyszedł na spotkanie Abrahama, gdy wracał po rozgromieniu królów, pobłogosławił mu,2. Abraham zaś dał mu dziesięcinę ze wszystkiego. Imię jego znaczy najpierw król sprawiedliwości, następnie zaś król Salemu, to jest król pokoju.3. Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, Dowiedz się więcej
Mi 5:1 (BT)1. A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności.”1 Powyższy fragment jest bardzo podobny w swej naturze do rozważanego już Iz 9:5. Trynitarianie interpretują go zazwyczaj w duchu nauczania o Dowiedz się więcej
W pierwszej część niniejszej książki przedstawiałem argumenty uzasadniające pogląd, że Syn miał początek swego istnienia, oraz zawdzięczał je Bogu. Wskazywałem na to, że takie terminy jak „zrodzenie”, „jednorodzony”, „pierworodny”, „Syn”, „dziedzic” wskazują na ten fakt w sposób bezpośredni bądź pośredni. Przytaczanych jest jednak kilka fragmentów, które mają świadczyć o wiecznej Dowiedz się więcej
J 5:2323. Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał. Fragment ten stał się dla sporej części trynitarian argumentem przemawiającym za boskością Pana Jezusa rozumianą w sposób absolutny. Oddajmy głos jednemu z nich: „W wersecie tym poznajemy powód, dla którego Dowiedz się więcej
Werset z Ewangelii Jana 5:18 jest fragmentem, który pojawia się czasami w argumentacji trynitarnej. W przekładzie Biblii Tysiąclecia brzmi on następująco: J 5:18 (BT V)18. Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu. Według Dowiedz się więcej
1J 5:20 (VNT)20. Wiemy zaś, że Syn Boga nadchodzi i dał nam myślenie, aby poznawaliśmy Prawdziwego. I jesteśmy w Prawdziwym, w Synu Jego, Jezusie Pomazańcu; ten jest Prawdziwy Bóg i życie wieczne. Powyższy werset jest jednym z najchętniej stosowanych przez trynitarian. Ma on udowadniać ontyczne bóstwo Pana Jezusa poprzez jednoznaczne Dowiedz się więcej